Podział faktoringu ze względu na ryzyko niewypłacalności dłużnika

Jednym z najczęściej spotykanych klasyfikacji faktoringu, jest podział generowany w zależności od tego, kto ponosi odpowiedzialność za niewypłacalność dłużnika.

Według tej kategorii wyróżniamy trzy rodzaje faktoringu:

  1. Faktoring właściwy (pełny, bez regresu) – faktor w pełni przejmuje na siebie ryzyko niewypłacalności dłużnika, po stronie faktora jest egzekwowanie należności w wymaganym terminie.
  2. Faktoring niewłaściwy (niepełny, z regresem) – ryzyko niewypłacalności leży po stronie faktoranta (dostawcy), pomimo tego, iż wierzytelności zostały przeniesione na Faktora. Oznacza to, że jeżeli nastąpi problem w terminowej spłacie należności przez dłużnika, Faktor ma prawo domagać się zwrotu zaliczki, udzielonej wcześniej Faktorantowi. W praktyce Faktor pobiera płatności z wpłat, które następują po upływie wymaganego terminu, a wierzytelność jest wtórnie przenoszona na Faktoranta, co oznacza, że Faktorant ponownie jest właścicielem. Faktoring niewłaściwy jest tańszy od właściwego, z powodu braku przejęcia ryzyka, a co za tym idzie braku dodatkowych kosztów.
  3. Faktoring mieszany – Faktorant tylko do pewnej określonej z góry w umowie kwocie, przejmuje ryzyko związane z wierzytelnościami, a po przekroczeniu tej kwoty, ryzyko przenoszone jest z powrotem na faktoranta.


Czytaj również:

Be Sociable, Share!